Rozmowa to wymiana myśli między conajmniej dwoma osobami. Każdy z nas codziennie dużo rozmawia ze swoimi rówieśnikami, rodziną, czy przyjaciółmi. Możemy także prowadzić rozmowę duchową w postaci modlitwy. Wiele osób wierzących Często rozmawia z Bogiem składając różne prośby, podziękowania, czy przeprosiny. Dzięki modlitwie ludzie nie czują się samotni bo mogą zwierzyć się Bogu z wszystkiego w każdej chwili. Wiele bohaterów tekstów kultury, także rozmawia z Bogiem . Ale po co i w jaki sposób bohaterowie literaccy zwracają się do Boga? Na te pytania postaram się odpowiedzieć w kilku następujących przykładach.
Pierwszym przykładem rozmowy człowieka z Bogiem są ,,Treny” Jana Kochanowskiego. W kilku z nich Kochanowski wyraża swój żal do Boga za odebranie mu jego córki Urszulki. Autor trenów nie może zrozumieć dlaczego został ukarany w ten sposób, dlatego zaczyna wątpić w Boga i jego sprawiedliwość. W trenie X poprzez słowa: ,,Gdziekolwiek jesteś jeśliś jest”, kwestionuje istnienie Boga. Nie wie już w co ma wierzyć. Jednak pisząc kilka ostatnich trenów, poprzez zrozumienie siebie i swojego losu, nawraca sie ponownie na wiarę i znajduje siłę aby znów zaufać Bogu.
Drugim przykładem jest rozmowa Konrada w Dziadach części lll, podczas Wielkiej Improwizacji, w której Konrad prowadzi monolog. Zwraca sie do Boga w sposób karygodny na granicy bluźnierstwa. Konrad jest przykładem postawy prometeizmu, czyli poświęcenia dla dobra ogółu. Pragnie władzy, aby móc lepiej rządzić ludźmi i dać im to czego potrzebują. Wskazują na to cytaty: ,, Ja kocham cały naród! Objąłem w ramiona Wszystkie przeszłe i przyszłe jego pokolenia” oraz ,,Ja chcę władzy, daj mi ją lub wskaż do niej drogę”
Ostatnim przykładem rozmowy z Bogiem jest Sonet lV Mikołaja Sępa Szarzyńskiego. Sonet opowiada o nieustającej walce dobra ze złem w świecie, w którym na co dzień żyjemy. W tekście pojawiają się pytania skierowane wprost do Boga ,,Cóż będę czynił w tak straszliwym boju wątły, niebaczny rozdwojony w sobie”. Podmiot liryczny podkreśla w tym pytaniu słabość człowieka i zwraca sie do Boga z pytaniem co ma robić. W ostatnich dwóch wersach chce natomiast, aby Bóg pozostał razem z nim, ponieważ wie, że bez niego sam nie da rady wygrać walki z szatanem.
Podsumowując, myślę że można znaleźć wiele przykładów tekstów literackich, w których bohaterowie rozmawiają, lub wygłaszają monologi do Boga. Najczęściej zwracają się z prośbami, ale także wylewją Mu swoje żale. Są także bohaterowie, którzy wyrzucają z siebie wszystko co myślą, nie zwracając uwagi na słowa i dalsze konsekwencje swoich czynów.
Po prostu polski 