Mikołaj Sęp Szarzyński – sonet ||

W sonecie 2 Sępa Szarzyńskiego występuje rozdźwięk, paradoks i kontrast między Bogiem, a człowiekiem. W tekście przedstawione jest uzależnienie człowieka od Boga. Człowiek w sonecie przedstawiony jest jako marny i słaby oraz bojaźliwy . Wiedzie on krótkie życie, które ostatecznie kończy się śmiercią. Bóg natomiast jest wielki nieskończony i dobry. Jest On zbawieniem dla ludzi. Człowiek w utworze prosi Boga, by dał mu to, czego sam od niego wymaga tak ,żeby mógł później oddać Mu wszystko co od niego otrzymał.